Wat doet ze nou eigenlijk?!

Vorige week sprak ik met mijn moeder… ‘Colien, ik weet niet meer wat ik tegen anderen moet zeggen over wat je nou allemaal doet en hoe het met je gaat. Ik heb gisteren maar gewoon gezegd dat ik het ook niet meer weet,’ zegt ze met een zucht.

Mijn vader bleek zich al in dezelfde bochten aan het wringen te zijn geweest en ook voor mijn vriend is en was het niet altijd makkelijk. Blijkbaar hadden zij het gevoel te moeten rechtvaardigen/goedpraten dat ik (ogenschijnlijk) geen enkele vooruitgang aan het boeken was met mijn bedrijf en gezondheid.

De logica ontbreekt

Is ze lui? Heeft ze gewoon geen zin in werken? Moet ze niet een beetje peper in de reet hebben of weer een baan in loondienst zoeken? Waarom stapt ze niet gewoon op huisartsen af en doet ze geen moeite om aan klanten te komen? Zo kun je toch niet altijd blijven leven?! Wat moet een ander daar wel niet van denken?!

En ooooh, wat snap ik hen goed! Ze zeggen precies de dingen die in mijn eigen hoofd ook regelmatig de rondte doen. Want je moet toch nuttig zijn? Geld verdienen? Een beetje boeken schrijven, kleien en navelstaren… Daar ga je de oorlog niet mee winnen.

Inwendige verandering

Wat zij niet of slechts deels zien, is de enorme verandering die ik inwendig ben doorgegaan. De afgelopen jaren zijn zowel lichamelijk als emotioneel een intense en pijnlijke rollercoaster geweest. Ik was (en ben) er echter heel goed in te doen alsof alles prima gaat.

Verborgen leed

Bijna niemand ziet of weet wat ik écht heb doorgemaakt in die periode en hoe hard ik mijn rust nodig had om mijn lichaam en geest weer op de rit te krijgen. Ja, ik voelde en hoorde van allerlei kanten de oordelen over mij en dat maakte het zeker niet altijd makkelijk.

Maar nu kan ik wel zeggen dat al die rust nodig en goed is geweest. Het heeft me gebracht tot waar ik nu sta. Als ik niet geluisterd had naar de signalen van mijn lichaam, dan was ik nu nog steeds ongelukkig en ziek geweest.

Ik ben er klaar voor!

En nu? Nu voel ik me sterk, vrolijk en krachtig.

Vorige week schreef ik op de facebookpagina van Beyond your Medical Journey al dat ik mezelf meer zou laten horen. Maar niet alleen dat. Ik zal ook letterlijk naar buiten treden en (eindelijk!) 😉 tot actie overgaan. Ik ga mezelf laten zien!

Want nu pas ben ik daar daadwerkelijk klaar voor. Alle niet zichtbare veranderprocessen die onderhuids plaatsvonden, hebben me voorbereid om te gaan staan en te doen waarvoor ik hier ben.

En wat heb ik er zin in! Ik kijk oprecht uit naar de avonturen die het leven voor mij in petto heeft 🙂

En jij?

Hoe is dat voor jou? Luister jij naar jouw lichaam als het jou zegt rust te nemen? Tegen alle oordelen, verwachtingen, logica en regeltjes in? Vertrouw er maar op dat het klopt.

Liefs Coline